| Grey Scale 的个人资料มุมสีเทาของใจเหงาๆในเมือ...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
3月26日 มันเคยเป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดหลังจากสิ่งที่ผมเชื่อว่ามันคือโชคชะตา ได้นำพาผมมาพบกับแสงสว่างในชีวิตมืดๆของผม... ผมดีใจที่ความอบอุ่นบางอย่างได้ย้อนกลับเข้ามาในจิตใจที่แตกร้าว และร่างกายที่เสเพลของผมอีกครั้ง
........................................................................................................................................
26 มีนาคมปี 2548 ผมตื่นแต่เช้ารีบหาเสื้อผ้าชุดเก่งมาใส่ ผมมีเดท เดทกับแสงสว่างของผม... ผมเฝ้าระลึกถึงวันเวลากว่าครึ่งปีตั้งแต่ผมรู้จักเธอ จนแปรเปลี่ยนความรู้สึกทุกๆอย่างมากลายเป็นสิ่งสวยงามที่เรียกว่ารัก
วันนี้เรามีนัดไปดู Concert กันที่ หอประชุม AUA ผมรีบออกจากบ้านเพื่อไปหาเธอ ไปรอเธอในที่ๆเรานัดกัน Burger King อาคารมณียา ผมไปนั่งรอเธอด้วยความตื่นเต้นจนมาก่อนเวลาอยู่นาน เฝ้ามัวแต่คิดว่า ผมแต่งตัวดีพอมั้ย ผมจะทำอะไรแย่ๆลงไปมั้ยในวันนี้ ไม่ว่าจะท่าทาง คำพูด คิดไปเรื่อยเปื่อย ไม่นานนักเธอก็มาถึง ด้วยชุดสีขาว เสื้อยืดสีขาวแขนยาว กางเกงยีนส์ นางฟ้า แสงสว่างของผม เธอเดินเข้ามา ถามผมว่า รอนานมั้ย ผมนั่งรออยู่นานแต่ปากกลับตอบไปว่า อ้อ ไม่หรอก ผมก็พึ่งมา เธอยิ้มแล้วตอบว่าดีนะเนี่ย คิดว่าจะมาสายซะแล้ว เราหัวเราะกัน ...วันนั้นเข็มนาฬิกาของผมเดินช้าลง ผมไม่อยากให้เวลานี้ผ่านไป
เราเดินทางไปหอประชุม AUA ก่อนเวลาสักพักหนึ่งเพื่อรอฟัง Concert ของ นภ พรชำนิ เธอจะรู้มั้ยว่าผมต้องใช้ความกล้าขนาดไหนที่จะชวนเธอออกมาที่นี่ด้วยกัน เราไปนั่งในที่นั่งของ Sponsor มุมหนึ่งบนชั้นสองของหอประชุม เพลงวันนั้นเพราะหรือไม่ก็ไม่รู้ ผมยอมรับว่าผมไม่มีใจอยู่ที่เพลงเลย เพราะใจผมกลับลอยไปอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งที่เกือบจะมาสายเพราะไปยืดผมตรงมาเพื่อผมในวันนั้น... ผมไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน เพลงผ่านไปกี่เพลง แต่ผมรู้เพียงแต่ว่าผมเอื้อมมือไปจับมือของเธอมากุมไว้ มือเล็กๆข้างนั้น ไม่ได้นิ่มเหมือนกับมือของผู้หญิงทั่วไป มือคู่นั้นกร้าน กร้านกว่ามือของผม ซึ่งผมรู้ว่าเกิดจากการที่เธอต้องช่วยที่บ้านทำงาน แต่รู้มั้ยว่ามือคู่นั้นกลับอบอุ่นและน่าสัมผัสขนาดไหนสำหรับผม ผมกุมมือเธอไว้แน่น ผมอยากจะหยุดเวลานี้ไว้ให้เป็นไปนานแสนนาน...
ใจผมเต้นดังกว่าเสียงเพลงที่ดังออกมา เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงที่มีแขกรับเชิญพิเศษมา นภ เชิญ น้องเป็ก และ น้องท๊อฟฟี่ มาเป็นแขกรับเชิญพิเศษ ตอนที่น้องเป๊กร้องเพลง หยุด คุณรู้มั้ยว่า ผมอยากหยุดอยู่กับคุณขนาดไหน ที่ผมหันไปร้องเพลงให้คุณ ผมหมายความอย่างนั้นจริงๆ และผมอยากให้คุณรู้ว่า คุณคือผู้หญิงคนแรกที่ผมร้องเพลงให้ฟังแบบนี้ และตอนที่น้องท๊อฟฟี่ขึ้นมาร้องเพลง คำถาม ตอนที่คุณหันมาบอกผมว่า ความรักของคุณหน้าตาเหมือนผม เวลาของผมหยุดเต้นล่ะ เพราะคุณ คุณรู้มั้ยว่าผมดีใจขนาดไหนที่รู้ว่ามีคุณอยู่อีกคนบนโลก
เราใช้เวลาด้วยกันวันนั้นทั้งวัน ผมยังจำได้ดีว่าคุณสั่งอะไรทาน ผมยังจำได้ดีว่าคุณนั่งอยู่ตรงข้ามกับผมที่ ฮะจิบัง ราเมน สีลม คอมเพล็กซ์ ผมยังจำทุกอย่างได้ว่าเวลาเราเดินจับมือกันมันเป็นอย่างไร มันอบอุ่นขนาดไหน มันเป็นวันที่ผมมีความสุขที่สุดในชีวิตของผม มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ
วันนี้ผ่านมาครบ 1 ปี ผมเสียคุณไปจากการกระทำของผม ผมเสียใจ มือที่สั่นตอนกดแป้นพิมพ์ น้ำตาที่ไหลอาบแก้มผมอยู่นี่ ไม่รู้ว่ามันจะเพียงพอที่จะแลกกับโอกาสอีกสักครั้งหนึ่งได้มั้ย ขอให้ผมได้เปลี่ยนตัวเองอีกครั้ง ขอให้ผมได้รักคุณอีกครั้ง และขอให้ความรักของคุณมีผมเป็นส่วนร่วมอยู่ด้วย อีกสักครั้งจะได้มั้ย... 评论 (6)
引用通告此日志的引用通告 URL 是： http://greyscalelonelyheart.spaces.live.com/blog/cns!F0CC177B930B8D40!153.trak 引用此项的网络日志
|
|
|
